Porady » Zaopatrzenie w firmie

Zaopatrzenie, w latach siedemdziesiątych żargonowo określane jako „zarządzanie materiałowe", a w latach osiemdziesiątych jako „logistyka zaopatrzenia^", obecnie zyskało sobie nową modną etylcieticę „marketingu zaopatrzenia^". Nabrało znaczenia na fali ruchów jakościowych w przedsiębiorstwach i znalazło się na obecnej pozycji, stając się coraz ważniejszym elementem komercyjnego sukcesu firm. Obecnie nie chodzi już tylko o to, żeby robić coś dobrze, ale żeby zastanowić się, czy w ogóle robi się to, co trzeba.

Nowi zaopatrzeniowcy są bardziej aktywni, budując związki z preferowanymi dostawcami, i coraz wydajniejsi dzięki ograniczaniu liczby dostawców. Obecnie dąży się do ściślejszej współpracy z mniej liczną grupą dostawców oraz do współdziałania z nimi polegającego na twórczym dzieleniu się pomysłami w celu uzyskania obopólnych korzyści.

Warto ść konstruktywnego dialogu między dostawcą a klientem widać na przykładzie zaczerpniętym z przemysłu meblarskiego. Pewien producent fornirów przez cztery lata zaopatrywał dużą fabrykę mebli w kosztowny fornir z białego jesionu. Był on drogi, ponieważ podczas produkcji powstawało dużo odrzutów z powodu czarnych plamek na naturalnym surowcu. IGedy obie firmy zaczęły się lepiej porozumiewać, okazało się, że w procesie produkcji klient pokrywa fornir farbą! To trochę spóźnione odkrycie zaowocowało zmniejszeniem ilości odrzutów, większą wydajnością produkcji i zmniejszeniem kosztów.

Oto niektóre z czynników mających wpływ na zwiększenie znaczenia zaopatrzenia w ostatniej dekadzie:

Bezpośrednie i pośrednie koszty materiałowe wynoszą obecnie od 50 do 80% całkowitych kosztów w przemyśle wytwórczym.
Integracja pionowa w przemyśle wytwórczym stopniowo słabnie; firmy w swej polityce przestają się skupiać na wytwarzaniu, coraz większe znaczenie przywiązując do zaopatrzenia.
Zachodzą gwałtowne zmiany technologiczne, które stały się głównym czynnikiem umożliwiającym przewagę nad konkurencją, dlatego firmy produkcyjne korzystają z usług zewnętrznych wyspecjalizowanych dostawców zaawansowanych technologicznie produktów, by utrzymać dominującą pozycję na rynku pod względem technologii.
Koszty kapita łu zwiększyły się znacząco od czasu pierwszego embarga nałożonego na ropę naftową, tak że kapitał związany w surowcach wynosi obecnie około 10% sumy bilansowej.
W dzisiejszych czasach jako ść jest najsilniejszą bronią przeciwko konkurencji. Ponieważ łańcuch jest zawsze tak mocny, jalc mocne jest jego najsłabsze ogniwo, problem jakości ważny jest już na etapie zaopatrzenia.
Konkurencyjna struktura wspó łczesnego biznesu ma zasięg globalny, więc dział zaopatrzenia musi obecnie posiadać i monitorować dostawców na całym świecie.

Jednocześnie organizacja zaopatrzenia stała się bardziej skomplikowana, na co złożyły się następujące czynniki:

gwałtowne wahania popytu i podaży spowodowane dużą nadprodukcją oraz wynikający z tego wysoki poziom konkurencji dostawców,
zmienność cen surowców spowodowana naciskami politycznymi i środowisk związanych z ruchami ekologicznymi,
ciągłe innowacje, nowe technologie i materiały,
nieustanne zmiany kursów walut,
większa ingerencja rządów i prawa.

Te narastaj ące komplikacje w zakresie źródeł surowców i dostaw oznaczają, że osoby organizujące zaopatrzenie będą musiały przyjąć taicie same techniki wyznaczania priorytetów i dokonywania selekcji jak sprzedawcy realizujący koncepcję CRM. Zaopatrzeniowcom potrzebne będzie wprowadzenie zarządzania relacjami z dostawcami (supplier relationship management).

Podobnie jak inne działy w przedsiębiorstwie, dział zaopatrzenia zmierza do jak najbardziej efektywnego wykorzystania zasobów, które obejmują przede wszystkim pracowników i informacje, po to, by jak najlepiej realizować politykę firmy. W praktyce oznacza to, że pracownicy działu zaopatrzenia skupiają się w swojej pracy na dostawcach, materiałach i częściach, poszukując najlepszych rozwiązań technicznych i finansowych.

firma zaopatrzenie supplier relationship management

« powrót