Porady » Dzięki temu systemowi jak stwierdził dyrektor Szymański: „Z
Dobrym przykładem tego rodzaju kontroli jest cykliczna inwentaryzacja środków trwałych albo zapasów materiałów i towarów.
Dość często jednak kontrolujący dokonują ocen przez pryzmat kryteriów formalnych, tj. zgodności realizacji zadań z przepisami, poleceniami itp., co niewątpliwie przyczynia się do spłycenia oceny i nie pozwala na głębsze wniknięcie w działanie.
Dzięki temu usprawniono metodologię ustalania cen, a następnie zysku. Zysk, jako wielkość wynikowa, zależał w Emebel-ie od tego, czy spółka potrafiła utrzymać koszty poniżej poziomu ceny sprzedaży, dostosowanej do warunków konkurencyjnego rynku.
Analiza ta scm pozwala określić, kiedy wygospodarowana zostanie taka wielkość dochodu, która pozwoli na pełne pokrycie kosztów stałych przedsiębiorstwa.
Nie idzie tu jednak o „zabawę intelektualną". Możliwie pełne, a zarazem syntetyczne, ujęcie funkcji kontroli, podobnie zresztą jak i jej rodzajów, ma ważne znaczenie praktyczne.
Można było również łatwiej kontrolować plany produkcji w ujęciu kwartalnym. Kontrola taka uwzględniała stan zapasów wyrobów gotowych systemy informatyczne w zarządzaniu nie tylko w przedsiębiorstwie, ale również u sprzedawców.
W ostatnim etapie proces kontrolny łączy się z innymi funkcjami zarządzania: planowaniem (korekta celów i norm), organizowaniem (przekazanie kontroli na inne szczeble kierowania, innym osobom) i motywowaniem (lepszy system doboru i szkolenia pracowników, sposób sprawowania władzy itp.).
W Emebel-ie oba te wskaźniki były standardami pomiaru efektywności funkcjonowania zakładów.
controlling - Uzupełniającym do poprzedniego, wskaźnikiem oceny poziomu zadłużenia przedsiębiorstwa jest relacja zobowiązań ogółem do kapitału własnego.
Dzięki temu systemowi, jak stwierdził dyrektor Szymański: „Zarząd po raz pierwszy zaczął otrzymywać dokładne i uporządkowane informacje".
Dość często jednak kontrolujący dokonują ocen przez pryzmat kryteriów formalnych, tj. zgodności realizacji zadań z przepisami, poleceniami itp., co niewątpliwie przyczynia się do spłycenia oceny i nie pozwala na głębsze wniknięcie w działanie.
Dzięki temu usprawniono metodologię ustalania cen, a następnie zysku. Zysk, jako wielkość wynikowa, zależał w Emebel-ie od tego, czy spółka potrafiła utrzymać koszty poniżej poziomu ceny sprzedaży, dostosowanej do warunków konkurencyjnego rynku.
Analiza ta scm pozwala określić, kiedy wygospodarowana zostanie taka wielkość dochodu, która pozwoli na pełne pokrycie kosztów stałych przedsiębiorstwa.
Nie idzie tu jednak o „zabawę intelektualną". Możliwie pełne, a zarazem syntetyczne, ujęcie funkcji kontroli, podobnie zresztą jak i jej rodzajów, ma ważne znaczenie praktyczne.
Można było również łatwiej kontrolować plany produkcji w ujęciu kwartalnym. Kontrola taka uwzględniała stan zapasów wyrobów gotowych systemy informatyczne w zarządzaniu nie tylko w przedsiębiorstwie, ale również u sprzedawców.
W ostatnim etapie proces kontrolny łączy się z innymi funkcjami zarządzania: planowaniem (korekta celów i norm), organizowaniem (przekazanie kontroli na inne szczeble kierowania, innym osobom) i motywowaniem (lepszy system doboru i szkolenia pracowników, sposób sprawowania władzy itp.).
W Emebel-ie oba te wskaźniki były standardami pomiaru efektywności funkcjonowania zakładów.
controlling - Uzupełniającym do poprzedniego, wskaźnikiem oceny poziomu zadłużenia przedsiębiorstwa jest relacja zobowiązań ogółem do kapitału własnego.
Dzięki temu systemowi, jak stwierdził dyrektor Szymański: „Zarząd po raz pierwszy zaczął otrzymywać dokładne i uporządkowane informacje".